Co powoduje, że jedni aplikanci przechodzą rekrutację do Policji, służby Granicznej czy Wojska spokojnie, a pozostali – pomimo zbliżonych cech – eliminowani są? Różnica bardzo często nie tkwi w zdolnościach ani w motywacji, lecz w znajomości zasad. Rekrutacja do służb umundurowanych rządzi się własnymi zasadami, a zespół działa według ściśle ustalonych schematów. Trudność w tym miejscu, że większość kandydatów poznają je dopiero w dniu egzaminu. Egzaminy teoretyczne i psychotesty nie są stworzone po to, by kogokolwiek „złapać” na błąd. One mają zweryfikować, jak reagujesz na presję czasu, jak przetwarzasz dane i czy umiesz zachować konsekwencję w reakcjach. Dobrym przykładem jest test multiselect, który wywołuje duże emocje, bo nie odzwierciedla klasycznego sprawdzianu. Tu nie idzie o jedną prawidłową opcję, ale o metodę selekcji i ciągłość w myśleniu. Zdający często zastanawiają się: skąd mam wiedzieć, co wybrać? Odpowiedź jest oczywista – nie zgadywać, tylko ćwiczyć na rzeczywistych modelach zadań. Wielu osobom wydaje się, że nauka polega na „wykuciu” treści. Jednak znacznie istotniejsze jest pojęcie, jak pytania są konstruowane i czego tak naprawdę dotyczą. Egzaminy psychologiczne sprawdzają cechy, które mają znaczenie w pracy: wytrzymałość na napięcie, odpowiedzialność, pewność decyzji. Bez wcześniejszego przygotowania łatwo trafić w pułapkę błędnej interpretacji. Także pomijanym etapem jest część kwalifikacyjna. Zespół nie wymaga idealnych formułek, lecz spójnej postawy osobistej. Jeśli nie umiesz jasno wyjaśnić, dlaczego decydujesz się na służbę i co wiesz o jej realiach, napięcie wykona swoje. Solidnie przygotowany aplikant nie idzie na rekrutację, żeby „spróbować”. Zmierz po wynik. A przewaga zaczyna się dużo prędzej, niż w dniu egzaminu.
